| Profil de cherryN u *...**~C h e r r y~*...PhotosBlogListes | Aide |
|
|
N u *...**~C h e r r y~**...(>.<)❤...♀PrincessHours~*...❤ 29 novembre ถึงคนที่คงไม่ได้อ่าน(last chapter)ถึงแม้ว่าเราจะเข้ากันไม่ได้ หรืออะไรก็ตาม เทอจะยังคงเปนคนที่น่ารักที่สุดเสมอ และฉันก็ยังคงรักเทอ ..ตลอดมา ..และตลอดไป ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้อยุด้วยกัน ต่างคนต่างเดินไปตามเส้นทางของตัวเอง อีกกี่วัน..กี่ปี ฉันก็ยังคงคิดถึงเทอ และขอให้เทอมีความสุข.. ไม่ว่าเทอจะอยุกับใครก็ตาม ฉันมีความสุข..เมื่อรุ้ว่าเทอมีความสุข ฉันจะไม่ทุกข์เพราะรักเทออีกแล้ว เพราะนั่นคงทำให้ฉันต้องเปนทุกข์ไปตลอด ฉันดีใจ ที่ได้รุ้จักกับเทอ และเสียใจ ที่เคยทำให้เทอต้องเจบปวด ..ฉันขอโทษ.. ฉันจะไม่มีวันลืมเทอ "รักแรกของฉัน" ..จบลงแล้วฉันและเธอ ด้วยเหตุการณ์ ทำให้รักเราจบลง ฉันยังคงรักเธอ แม้จะ่ผ่านเนิ่นนานแสนนาน.. ,,ฉันยังอยู่และมี เพียงเธอ,, จะจดจำเรื่องวันวาน ภาพเหตุการณ์วันแห่งสองเรา เก็บไว้ ให้ลึกกลางใจ,,ไม่เคยลืม,, แม้ต้องเจ็บช้ำอีกเท่าใด ฉันจะอยู่และมีเพียงเธอ แม้จะผ่านเนิ่นนานแสนนานเพียงใด จะเจ็บปวดร้าวเส้ายังไง แต่ใจยังคง คิดถึงเธอ จะรักเพียงเทอคนเดียวเรื่อยไป ก็รู้ว่าเธอยังคงมีใคร จะมีเพียงเธอ ขอเพียงเธอ คงไม่มีวันลืมเธอได้ ..ฉัน ขอ มี เพียงเธอ.. 4 août เจ้าชายน้อยเราจะเหนอะไรได้เพียงด้วยหัวใจเท่านั้น สิ่งสำคัญไม่อาจเหนได้ด้วยตา~*
เวลาที่เทอเสียให้กุหลาบของเทอ ทำให้ดอกกุหลาบนั้นทวีความสำคัญ~*
คนที่ผ่านไปมามักคิดว่ากุหลาบของฉันก็เป็นกุหลาบธรรมดาเหมือนพวกเทอ
แต่เทอเปนเพียงหนึ่งเดียว ที่มีความสำคัญต่อฉันมากยิ่งกว่าพวกเทอทั้งหมด~*
เทอจะเปนหนึ่งเดียวในโลกสำหรับฉัน และฉันก้อจะเป็นหนึ่งเดียวในโลกสำหรับเทอ~*
ฉันนี่โง่จิงๆเลย ยกโทษให้ฉันด้วยนะ และขอให้เทอมีความสุขมากๆ~*
เราต้องเสี่ยงกับการหลั่งน้ำตาบ้าง ถ้าเราปล่อยให้ความผุกพันก่อตัวขึ้น~*
ตอนนี้เราเข้าใจแล้วว่า ทำไมไข่ย้อยถึงเลือกนุ้ย
((งงอ่าดิ))
.. ชอบจังเลย .. 28 juillet always alone วันนี้ พอตื่นมาแม่ก้อบอกว่า
จะไปหัวหิน เกบของเรว
พอสิบโมงพ่อก้อออกจากบ้าน
ไปงานศพที่ราชบุรี
บอกว่าให้พวกเราตามไปรับด้วย
แล้วไปหัวหิน
แม่ ซึ่งนัดหมอฟันไว้บ่ายสอง
พอถึงเที่ยงก้อมาเร่งๆๆๆเรากะน้อง
บอกให้ไปกินข้าวแล้วไปนั่งรอแม่ทำฟัน
เรา ผุ้ซึ่งตั้งใจไว้ว่าวันนี้จะเอาเชค(ได้ทุน)ไปเข้า
แต่แล้วอยุดีๆจะให้ไปหัวหิน
ก้อเลยเดินไปที่ๆวางเชคไว้
กะจะเอามาเกบ
แต่แล้วมันก้อหายไป
พร้อมกับสมุดบัญชี มันก้อหายไป
เฮ้ย หายไปไหนวะ
เนื่องจากโดนขโมยรองเท้าไปหลายคุ่เมื่อสองวันก่อน
(ทั้งๆที่มันอยุในบ้านแท้ๆ)
ก้อเลยเกิดอาการ ระแวงว่า
ขโมยยยยย!!!!!
แม่ ซึ่งจะไปทำฟัน ก้อได้แต่บ่นว่า ขึ้นรถสิี ชั้นรีบ
เรา ซึ่งกะลังใจแป้วก้อต้องขึ้นรถคันดังกล่าวออกไป
ระหว่างอยุในรถ ก้อโทรไปหาพ่อ
บอกพ่อว่า พ่อ เชคหาย สมุดบัญชีก้อหาย
พ่อตอบกลับมาแค่ แล้วไงล่ะ ก้อทำอะไรมะได้แล้วอย่างนี้
ด้วยเสียงรำคานและนิ่งดุดายเปนอย่างมาก
ไอเราก้อได้แต่ปลงว่า อือ ช่างมัน เงินแค่สามหมื่นเอง
พอไปถึงที่ทำฟัน เราซึ่งนั่งรอแม่อยุในรถ
ก้อโทรไปปึกษาเพื่อนๆ เพราะดุเหมือนจะเปนที่พึ่งสุดท้ายที่นึกออก
เพื่อนๆก้อไซโคว่า ให้จัดการให้เรียบร้อยก่อนเพราะตังมิใช่น้อย
เพราะถ้าไปหัวหินเลย ตังมันคงจะหายไปเลย
(ตงข้ามกับพ่อแม่ ที่มะสนใจอะไรเลย แล่วพุดแค่ว่า ช่างมัน)
เราก้อเลยโทรไปถามพ่อว่า
งั้นเราขอขับรถกลับไปหาที่บ้านอีกทีได้มั้ย
เพราะว่ามะสบายใจเลย
ถ้าหามะเจอจะได้อายัดไปเลย
(ตอนนี้แม่กะลังทำฟันอยุ)
พ่อก้อบอกว่า
ก้อเรื่องของแก จะทำอะไรก้อทำ
เรา ซึ่งมะอยากขับรถที่แม่หวงนักหวงหนา
มะเคยให้เราแตะเลยตั้งแต่ซื้อมา
ก้อได้แต่นั่งรอ ให้แม่ทำฟันเสด
จะได้เอากุญแจบ้าน กะคืนกุญแจรถแม่ไป
แล้วก้อตัดใจ ว่านั่งแท้กซี่กลับบ้านดีกว่า
มะเหนจะมีไคอยากให้ไปด้วยเลย
หลังจากนั้นก้อกลับมาอยุบ้านคนเดียว
และก้อจะต้องอยุคนเดียวไปอีกสามวัน
นิทานเรื่องนี้สอนให้รุว่า
ในที่สุดแล้ว เราก้อเหมือนอยุคนเดียวในโลก
แม้แต่พ่อกะแม่ ยางมะสนใจเราเลย
มีวันนึงเราเคยฝัน
ในฝันเราน้อยใจพ่อมาก พ่อมะเคยสนใจอะไรเราเลย
แล้วเราก้อพุดออกมาว่า ทำไมพ่อมะรักเราเลย
ในฝันพ่อก้อยังมะรุสึกอะไรเลย
แล้วก้อเถียงๆ ด่าๆ เราเหมือนเดิม
พอตื่นมา ก้อร้องไห้มะหยุด
แล้วก้อรอให้ตาหายแดง แล้วค่อยลงมาข้างล่าง
เหอๆ
ยาวไปแระ พอแค่นี้แหละ
เพงอาไรเหนี่ย เส้าสุดๆเลย
credits: RS
4 juin Arch 37 tripเริ่มจาก เกาะเสมด เสดทุกราย
(สาเหตุของหน้าดำจนถึงวันนี้)
หรืออาจจะเรียกได้ว่า
ทริป น้องจุก
เพราะมันเปนจุดมุ่งหมายหลักของทริปนี้
นอกจากนั้นก้อ
ไปพายเรือคายัก แต่เราพายมะเปน เลยเปนตัวถ่วงคนอื่นเค้า
เราพยายามแล้วนะ TT
((ขอโทดนะ ห๋ง ป๋วย))
ไปเตะบอล เนื่องจากตั้งใจมากเกินไป เลยนิ้วส๊น ตอนนี้ยังมะหายเลย TT
ไปกินลีโอ พร้อมกับนั่งถุกรมควันด้วยน้องจุก
ถามว่าสนุกมั้ย สนุกนะ
ดีกว่าอยุคนเดียว
ได้คุยกะคนที่มะเคยคุยมาก่อน
คุยกะ ต่อ เบน พี่ห้อย 55+
ขอบคุนนะสำหรับคำแนะนำดีๆ
และการรื้อฟื้น time machine
รักเพื่อนทุกคนเหมือนเดิมนะ
เปนเพื่อนกันหนึ่งวัน เปนเพื่อนกันตลอดชีวิต
gg
ปล เอื้อยฝากบอกมาว่าอยากกินหญ้ามั่ง
ต่อมา ไหว้พระเก้าวัด
จัดโดย พี่ห้อย
ประสานงานโดย น้องต่อ
รึป่าวมะรุ
ตากล้องมือฉมั๋ง
พี่โจ้ กะ หนุ่ยน้อยน่ารัก
มะมีสองคนนี้มะมีรุปสวยๆแน่เลย
พร้อมด้วย นุ๋พี หมอเอื้อย ป๋วย ห๋ง
พี่ชร และหมีน้อย
นัด 8 โมง
ป๋วยตื่น 8 โมง (อันนี้สำคัญมาก 55+)
ได้ไหว้ครบเก้าวัดด้วยแหละ ดีใจมากมาย
สุขจาย แต่ว่า ตัวดำ(มาก)(มากๆ)
ทำไมถาปัดจัดทริปตัวดำตลอดเลยนะ
สนุกดี ได้เหนเพื่อนๆเปนคนดีเข้าวัด
ได้แอบอ่านเซียมซีคนอื่น
และแล้ว
ความสนุกผ่านไปอย่างรวดเรว
วันนี้ก้อเส้าเหมือนเดิม
TT
อยากย้ายมหาลัย
อยากไปอยุเมกาเรวๆ
มะอยากต้องมาเจอ เหน แล้วก้อรุ อะไรอีกแล้ว
มะอยากเปนคนที่มะมีค่าอีกแล้ว
หนึ่งปีสุดท้ายที่ธรรมศาสตร์
ผ่านไปเรวๆได้มั้ย
26 avril little funny things pass byวันนี้น้องเราตลกอีกแล้ว
มีศัพท์ใหม่มาเล่าให้ฟังกัน
"พี่รี่ วันนี้ผักเอ่ออีกแล้วอ่ะ"
เอ่อ แปลว่า เรอ
555
นะ มะรุจะอัพไร
เล่าไรดีอ่า นึกก่อน...
ตอนนี้รุสึกแผนชีวิตไปกองอยุปีสี่หมดเลย
อยากทำอะไรเยอะแยะ
อยากสอบtoefl (ให้ผ่าน)
อยากเรียนเสดสาด อยากเรียนอังกิด ญี่ปุ่น เกาหลี จีน ฝรั่งเสด 55
อยากเรียนnet design เรียนทุกอย่างที่ยังมะรุ
เกบตังไปเมืองนอก
เกบเกรด ขอตังไปเรียนเมืองนอก 55
ที่สำคัญ อยากอ้วน
แต่มะยอมกิน -*-
ps . lonely girl want to c da new world
that have light shining on everything
she decided to forget the pass
and " forgive "
even in present all da thing seem to be bad
but she has "hope"
she lives with full of love in her heart
^^ซึ้งป่าว 25 avril so sickเวลาที่จิตใจมันย่ำแย่
ร่างกายมันก้อแย่ตามจิงๆด้วย
มะวานกินข้าวเยนเสดก้ออ้วก -*-
เสียดายข้าวเยน อุตส่าทนกินตั้งนาน
เด๋วนี้ถึงแม้จะหิวจนปวดท้อง ก้อกินมะลง
คงเพราะว่าหิวตั้งแต่บ่ายโมง แต่มะกินไรจนสองทุ่ม
โรคกะเพาะก้อเลยปะท้วงขึ้นมา
ตามติดด้วยอาการปวดหัว
ปวดทุกวัน จนชิน เหมือนเปนโรคปะจำตัวไปแล้ว
และก้อเหมือนเดิม เวลามะสบายจะบอกพ่อแม่มะได้
เพราะว่าจะต้องโดนด่า
และก้อมะได้มีไรดีขึ้น
ทางที่ดีที่สุด ที่คิดได้ตอนนี้ก็คือดูแลตัวเอง
สิ่งที่เราลืมทำไปเปนเวลานานแล้ว
เพราะมัวแต่คิดเรื่องที่ทำให้ตัวเองเสียใจ
การมีชีวิตอยุมันลำบากจัง
one last tear~*
|
|
|||
|
|